Każdy z nas ma przynajmniej jedną osobę, z którą łączą nas jakieś więzi, osobę, na którą zawsze możemy polegać, której praktycznie mówimy wszystko.
Zaufanie zdobywa się z czasem, tworzy się na fundamentach wspólnych chwil i sytuacjach, które nas do siebie zbliżają. Mimo potrzeby czasu niekiedy poznając nową osobę i wymieniając z nią kilka słów czujemy, że moglibyśmy jej zaufać i odrazu rzucamy się na głęboką wodę mówiąc coś co może zostać wykorzystane przeciwko nam. Często jesteśmy niestety zbyt ufni patrzymy na świat przez różowe okulary myśląc, że nikt nie ma prawa nas skrzywdzić skoro my jesteśmy dobrzy. Jak małe dzieci jesteśmy naiwni i zapominamy o tym, że właśnie żyjemy w tym wieku, w którym ludzie dążą do celu po trupach, a wyścig o rzeczy materiane to wyścig szczurów. Zatracamy w sobie resztki człowieczeństwa niszcząc innych choć Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.
Mimo wszystko powinniśmy uczyć się na własnych błędach i wyciągać z nich wnioski.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz